حتما برايت اتفاق افتاده گاهی
گاهی که دلتنگی و در بين دو راهی
چيزی شبيه شعر میآيد سراغت
چيزی شبيه يک غم شيرين و واهی
هی شادی و غمگينی و از فرط اندوه
در خود فرو میريزی و با هر نگاهی
میپاشی از هم مثل يک گلدان خالی
دلتنگی و در جستجوی سرپناهی
با اين که میدانی اگر شعری بگويی
شايد کمی از غصههايت را بکاهی
اما نمیدانی چرا حرفی نداری
از فرط دلتنگی و از بیتکيهگاهی
در گوشهای از خانه با اشعار حافظ
پر میکنی تنهايیات را گاهگاهی
*
تو شاعری، پس سعی کن مانند سابق
در لحظههای خستگی و بیپناهی
با غصههايت سرکنی تا میتوانی
با غصههايت سرکنی وقتی بخواهی *
* مريم سقلاطونی
